posts-17

آیا لخته خون در ریه خطرناک است؟

آمبولی ریه

 

آمبولی ریه چیست؟

آمبولی ریه به انسداد عروق تامین کننده خون ریه گفته میشود. این انسداد عروقی توسط لخته های خونی ایجاد میشود که معمولا از وریدهای سایر نقاط به ریه منتقل میشوند. در موارد نادر این انسداد توسط حباب هوا، تکه های چربی یا تومور ایجاد میشود. آمبولی ریه در برخی از شرایط مثل بارداری یا در همراهی با سرطان یا به دنبال جراحی شیوع بیشتری دارد. همچنین اخیرا ارتباط بین بیماری کووید 19 با افزایش لخته های خون در حال بررسی میباشد.

چرا آمبولی ریه خطرناک است؟

آمبولی ریه منجر به انسداد در عروق خونرسان به ریه شده و با آسیب رساندن به ریه میتواند باعث تنگی نفس و حتی مرگ بشود. بیشتر موارد آمبولی ریه توسط لخته هایی ایجاد میشود که در اندام تحتانی یا لگن شکل گرفته اند و در جریان خون به سمت ریه منتقل شده اند.

علائم لخته خون در ریه چیست؟

شایع ترین علائم عبارتند از:

  • تنگی نفس، نفس نفس زدن یا کوتاه شدن نفس
  • درد تیز در قفسه سینه حین تنفس
  • سرفه
  • خلط خونی
  • طپش قلب

اگر شما هر کدام از علائم ذکر شده را دارید، مخصوصا اگر در کوتاه مدت و به صورت پیشرونده ایجاد شده باشند، باید جهت انتقال سریع به بیمارستان با اورﮊانس تماس بگیرید. در بیمارستان پزشک شما را تحت بررسی های لازم از نظر کشف آمبولی ریه قرار خواهد داد. این بیماری میتواند کشنده باشد، بنابراین رسیدگی فوری به بیمار ضرورت دارد.

علائم لخته در وریدهای اندام تحتانی چیست؟

علائم لخته در وریدهای اندام تحتانی بر حسب سطحی یا عمقی بودن محل این وریدها متفاوت است. لخته در وریدهای عمقی اندام تحتانی میتواند باعث علائم زیر شود:

  • تورم اندام
  • درد
  • گرمی و قرمزی در اندام درگیرلخته در وریدهای عمقی

همچنین لخته در وریدهای عمقی ممکن است با انتقال به ریه و ایجاد آمبولی ریه خطرناک باشد.

لخته در وریدهای سطحی نزدیک پوست میتواند باعث درد و قرمزی در مسیر این وریدها بشود. این مساله ممکن است باعث شود وریدها به شکل طناب زیر پوست دیده بشوند. لخته در وریدهای سطحی عمدتا در اندام تحتانی و زیر زانو اتفاق می افتد.

اگر شما فکر میکنید دچار لخته در وریدهای اندام تحتانی خود شده اید، باید با پزشک خود تماس بگیرید. لخته در وریدهای عمقی نسبت به لخته در وریدهای سطحی خطرناک تر است و نیاز به بررسی و در صورت لزوم درمان دارد.

روش تشخیص آمبولی ریه چیست؟

روشهای مختلفی برای کشف آمبولی ریه وجود دارند که عبارتند از:

  • آزمایش خون دی دایمر: مقادیر این ماده در صورت بروز لخته خون در ریه افزایش می یابد.
  • سی تی آنژیوگرافی ریوی- که نوعی خاص از عکس اشعه ایکس با بازسازی در کامپیوتر و با تزریق ماده کنتراست در ورید است. این نوع عکس میتواند انسداد در عروق ریوی را نشان دهد. سی تی آنزیو در آمبولی ریه
  • اسکن ونتیلاسیون پرفیوﮊن ریه- در این بررسی مقدار کمی از ماده رادیواکتیو توسط بیمار استنشاق میشود. همچنین مقادیری از این ماده به وریدها تزریق میشود. با بررسی عکس ها توسط پزشک، انسداد عروق ریوی قابل تشخیص میباشد.
  • آنژیوگرافی ریوی- در این روش یک لوله باریک به نام کاتتر را وارد یکی از وریدهای بزرگ بدن کرده و سپس پزشک با دقت آن را در مسیر عروق به سمت قفسه سینه هدایت میکند. با ورود این کاتتر به عروق ریه تحت هدایت عکس اشعه ایکس، تزریق ماده کنتراست انجام شده و به این ترتیب انسداد عروقی قابل مشاهده می باشد.

آمبولی ریه چگونه درمان میشود؟

لخته خون در ریه با داروهای رقیق کننده خون یا حل کننده لخته درمان میشود. برخی از این داروها تزریقی و برخی به صورت خوراکی استفاده میشوند. شروع درمان اغلب افراد با لخته ریه در بیمارستان و با داروی تزریقی به نام هپارین انجام میشود.

بعد از ترخیص از بیمارستان، بیمار تحت داروهای رقیق کننده خون یا ضد انعقاد خوراکی قرار میگیرد. این درمان حداقل برای 3 ماه طول میکشد. داروهای  رقیق کننده خون باعث حل شدن لخته نمیشوند ولی میتوانند از گسترش آن یا بروز لخته های جدید جلوگیری کنند، زیرا به ویژه در ماه های اول بعد از ایجاد لخته در بدن، خطر عود این مساله زیاد است. همچنین در این دوره درمانی،  فرصت کافی به بدن برای حل کردن لخته ایجاد شده، داده میشود.

داروهای ضد انعقاد مختلفی به صورت خوراکی در دسترس می باشند. این داروها شامل وارفارین، ریواروکسابان، آپیکسابان، ادوکسابان و دابیگاتران میباشند. اگر پزشک برای شما یکی از این داروها را تجویز کرد، باید به دقت و طبق دستور از آن استفاده کنید. در صورت فراموش کردن مصرف دارو، بهتر است با پزشک خود درباره نحوه جبران آن مشورت کنید. در مورد مصرف برخی از این داروها مثل وارفارین، شما به صورت دوره ای نیاز به بررسی میزان ترقیق خون با آزمایش خون خواهید داشت تا با توجه به جواب آزمایش و با نظر پزشک در صورت لزوم در میزان داروی شما تغییر ایجاد شود. مقدار اشتباه دارو ممکن است باعث تکرار لخته وریدی یا بروز خونریزی شود. در حقیقت خونریزی، عارضه اصلی تمامی داروهای رقیق کننده خون میباشد. بنابراین شما در دوره درمان با این داروها، باید توجه ویژه ای به علائم و نشانه های خونریزی داشته باشید. این علائم میتواند شامل:

  • استفراغ خونی یا قهوه ای تیره
  • خونریزی از مقعد یا مدفوع سیاه و قیری شکل
  • دردهای شکمی پیشرونده
  • خلط خونی با حجم زیاد
  • سردرد به ویژه به دنبال ضربه به سر

در صورت بروز هر یک از موارد ذکر شده در این دوره، باید به سرعت جهت بررسی بیشتر به بیمارستان مراجعه کنید.

در برخی افراد به علتهای زیر ممکن است درمان دیگری به صورت تعبیه فیلتر در ورید وناکاو تحتانی لازم شود:  

  • عدم امکان مصرف داروهای ضد انعقاد به علت خونریزی های خطرناک
  • بروز لخته در بدن علیرغم مصرف داروهای ضد انعقاد
  • احتمال مرگ به علت تکرار لخته در ریه

در این روش یک فیلتر مخصوص از وریدهای اندام تحتانی در بخش کاتتریزاسیون با اقدامات رادیولوﮊی درون ورید وناکاوای تحتانی قرار میگیرد تا از انتقال لخته های بزرگ به قلب و ریه جلوگیری شود. البته این فیلتر به صورت موقتی عمل میکند و بعد از مدتی باید خارج شود.

در بعضی مواقع، لخته ریه به حدی بزرگ است که باعث افت فشار خون و شوک میشود. شوک به معنی افت فشار خون در حدی است که خونرسانی کافی به ارگانهای بدن دچار اختلال میشود. در این موارد ممکن است با نظر پزشک درمان های حل کننده لخته به صورت تزریقی یا درمان جراحی برای خارج کردن لخته لازم شود.

آیا من میتوانم برای پیشگیری از بروز لخته، کاری کنم؟

بله، احتمال بروز لخته به دنبال بی حرکتی طولانی مثلا در مسافرت های هوایی دراز مدت وجود دارد. بنابراین با این اقدامات میتوانید خطر بروز لخته را در این شرایط کاهش دهید:

  • ایستادن و راه رفتن هر 1 تا 2 ساعت
  • اجتناب از سیگار کشیدن حداقل تا مدتی قبل از سفر
  • پوشیدن لباسهای سبک و راحت
  • تغییر حالت نشستن و تحرک پا ها به صورت دوره ای
  • مصرف مقادیر کافی مایعات
  • پوشیدن جوراب های واریس تا بالای زانو
  • اجتناب از مصرف الکل یا داروهای خواب آور، چون باعث بی تحرکی شما میشوند.

 

 

 

نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر:
 

خروج




مطالب مرتبط